Trañskripsïon bet divanket d'ar 7 a vis-gwengolo 2012
Transcription corrigée le 7 septembre 2012
Transcription corrigée le 7 septembre 2012
Sed amañ ur rismodellig bet añrejistret ba Plouïe genin d'an 10 a vis-du 2010, kontet é ga Irène. Laket é bet dre skrid hag e galleg genin. Michañs po plijadur é chilaou 'nehi kontañ :-)
Voici une historiette contée par Irène de Plouyé le 10 Novembre 2010, enregistrée, transcrite et traduite par mes soins. J'espère que vous aurez plaisir à l'entendre conter :-)
Voici une historiette contée par Irène de Plouyé le 10 Novembre 2010, enregistrée, transcrite et traduite par mes soins. J'espère que vous aurez plaisir à l'entendre conter :-)
Bazh ar Vamm-Gozh ha Heñi ar Gwas / Le Bâton de la Grand-Mère et Celui du Mari
Ur wech a oa ur familh ha' oa chom ba Plourin, ba Plourin-Lès-Morlaix, hag e toud noaint c'hoant d'hond da Vontroulez da Foar an Nec'h – Foar an Nec'h houzes petra é : “la foire haute” - hag a oa ar vamm, an tad, ar vamm-gozh ha tri vugwal, toud noaint c'hoant d'hond ba'r voar, med oa kime un oto, un 2CV, med oaint ket kapat d'ond toud ba'n oto, hag ar gwas lar d'i wreg :
Il était une fois une famille qui vivait à Plourin, à Plourin-Lès-Morlaix, et ils voulaient tous aller à Morlaix à la foire haute – La foire haute tu sais ce que c'est – et il y avait la mère, le père, la grand-mère et trois enfants, tous voulaient aller à la foire, mais il n'y avait qu'une voiture, une 2CV, mais ils ne pouvaient pas tous aller dans l'automobile, le mari dit à sa femme :
- Beñ ar vamm-gozh ha me 'h a d'hond a-raog, ha nin 'h ay war-droad ha te teuy ga'r vugwale, lako 'nehe ba'r c'hofr ma heus ket plass a-walc'h ha ni a'h ay a-raog.
- Ben la grand-mère et moi allons en avant et nous irons à pieds et toi tu viendras avec les enfants, tu les mettras dans le coffre s'il n'y a pas assez de place et nous nous partirons avant.
Ah beñ seizh kilometr zo etre Plourin ha neuhe Montroulez, set' hezh a valee founnus-mat hag ar vamm-gozh lar oa komañs da ve skuizh hag bep ar mare, war-raog 'ma ar vazh gi-se, skôe hi bazh war an douar kaled, an dra-he ree “tak, tak” war ar pavïou ba Montroulez, sur les pavés, ha hezh :
Ah ben il y a sept kilomètres entre Plourin et donc Morlaix, il marchait donc très vite et la grand-mère commençait à fatiguer et de temps à autres, le bâton en avant comme ça, elle cognait son bâton sur le sol dur, ça faisait « tac, tac » sur les pavés à Morlaix, et lui :
- Ma ! Ar vamm-gozh : gleet oa dec'h memestra be lak ur c'haoutchou war beg ho pazh ha pie ket gwraet kement trous !
- Enfin ! Grand-Mère : Vous auriez quand-même dû mettre un caoutchouc sur le bout de votre bâton et vous n'auriez pas fait autant de bruit !
Ha hounn' oa droug ba enni ha lar da hezh :
Et elle était énervée et lui dit :
- Nondidïe ! Ma-kar dit be lak ur c'haoutchou war da vazh 'e, benn ar fin oamp bet toud ba'n 2CV !!!
- Nom de Dieu ! Si tu avais cru bon toi aussi mettre un caoutchouc sur ton bâton, pour finir nous aurions tous été dans la 2CV !!!
2 commentaires:
fentus tre ma-hat!
fentus tre ma-hat matrehe enregistret ga' da oustil nevez-flamm,goud a ouzes piw on
Enregistrer un commentaire